TEFAF 2026. Brutalisme in Glas: Booij Arts biedt Zeldzaam Naoorlogs Experiment
Brutalisme kennen we uit beton en architectuur, maar op TEFAF duikt het onverwacht op in glas. De Nederlandse galerie Booij Arts laat zien hoe radicaal dit materiaal na de oorlog werd benaderd.
TEFAF 2026
Vanaf 15 maart staat Maastricht opnieuw volledig in het teken van TEFAF, een van ’s werelds grootste en meest toonaangevende klassieke kunstbeurzen. In ruim zeven dagen worden circa 50.000 bezoekers verwacht in het MECC Maastricht: van tophandelaren en galeriehouders tot verzamelaars en internationale kunstsnobs. Kopen of kijken, bij TEFAF moet je zijn. In aanloop naar de beurs brengt Avant Garde nieuws, achtergronden en praktische tips voor een geslaagd bezoek.
De Nederlandse galerie Booij-Arts brengt dit jaar een opvallende categorie naar TEFAF: brutalistisch glas uit de jaren vijftig. Brutalisme is een bekende stroming binnen architectuur en meubelontwerp, maar binnen de glaskunst bleef deze vormentaal altijd een niche. De getoonde objecten onderscheiden zich door zware volumes, onregelmatige vormen en een uitgesproken fysieke aanwezigheid. Glas wordt hier niet gebruikt om lichtheid of decoratie te benadrukken, maar juist om massa en structuur zichtbaar te maken. Het resultaat is glaswerk dat eerder aan sculptuur dan aan gebruiksobjecten doet denken.
Blazen en Koelen van Glas
Drie werken op de stand van Booij-Arts tijdens de TEFAF springen direct in het oog. Allereerst een grote vaas uit circa 1953–1956, uitgevoerd in dik, donker getint glas, laat zien hoe vorm en massa belangrijker werden geacht dan afwerking. De vaas heeft een onregelmatige wanddikte en een asymmetrische hals, wat wijst op een experimentele benadering van het blazen en koelen van het glas. Daarnaast toont de galerie een zware schaal uit dezelfde periode, met een diameter van ruim dertig centimeter, waarvan de rand bewust ruw is gelaten. Het oppervlak is slechts deels gepolijst, waardoor sporen van het maakproces zichtbaar blijven. Volgens Booij-Arts is dit type schaal zelden bewaard gebleven, omdat het destijds nauwelijks als decoratief of functioneel object werd gewaardeerd.
Het derde werk is een cilindervormig object van gelaagd glas, opgebouwd uit meerdere verticale segmenten. Het object heeft strakke, bijna bouwkundige proporties en een aanzienlijk gewicht. De vorm verwijst expliciet naar de brutalistische architectuur van de jaren vijftig, waarin ritme, herhaling en materiaalexpressie centraal stonden. Dergelijke objecten werden vaak in kleine oplages of als unica geproduceerd, wat hun zeldzaamheid op de huidige markt verklaart.
Victoria and Albert Museum
Volgens Booij-Arts weerspiegelt deze selectie de naoorlogse zoektocht naar nieuwe vormen en materialen, waarin kunstenaars en ontwerpers experimenteerden met industriële esthetiek. Dat dergelijke objecten zelden op de markt verschijnen, maakt de presentatie extra opvallend binnen het aanbod van TEFAF. Er is de laatste jaren hernieuwde interesse in brutalistisch design uit de jaren vijftig en zestig. Instellingen als het Victoria and Albert Museum in Londen en het Centre Pompidou in Parijs hebben vergelijkbare naoorlogse experimenten in hun collecties opgenomen. Binnen de glaskunst zijn deze objecten extra zeldzaam, omdat het materiaal traditioneel werd geassocieerd met verfijning en decoratie. Juist daarom gelden brutalistische glasobjecten inmiddels als sleutelstukken binnen het bredere verhaal van modern design.
FOTOGRAFIE: Erik and Petra Hesmerg | Via: Lennart Booij | Met dank aan: TEFAF, Entesta, Bureau Heidi Vandamme
