TEFAF 2026. Meer Fotografie, Hoofdrol voor Mapplethorpe
Fotografie speelt dit jaar een nadrukkelijkere rol op TEFAF. De beurs wil de sectie ‘Werken op Papier’ uitbreiden en fotografie steviger positioneren als volwaardig kunsthistorisch medium. Nieuwkomer Galerie Ron Mandos zet vier kunstenaars in de schijnwerpers die door de iconische fotograaf Robert Mapplethorpe (1946- 1989) zijn geïnspireerd.
TEFAF 2026
Vanaf 15 maart staat Maastricht opnieuw volledig in het teken van TEFAF, een van ’s werelds grootste en meest toonaangevende klassieke kunstbeurzen. In ruim zeven dagen worden circa 50.000 bezoekers verwacht in het MECC Maastricht: van tophandelaren en galeriehouders tot verzamelaars en internationale kunstsnobs. Kopen of kijken, bij TEFAF moet je zijn. In aanloop naar de beurs brengt Avant Garde nieuws, achtergronden en praktische tips voor een geslaagd bezoek.
Ron Mandos presenteert werk van Isaac Julien, Erwin Olaf, Hans van Manen en Hans Op de Beeck. De presentatie richt zich op het menselijk lichaam en zijn expressieve mogelijkheden, waarbij fotografie fungeert als verbindend medium tussen beeldende kunst, performance en film. Deze vier kunstenaars zijn allen geïnspireerd door Robert Mapplethorpe. Mapplethorpe geldt als een van de meest invloedrijke fotografen van de twintigste eeuw. Hij werd bekend door zijn strakke, formele composities, zijn nadruk op sculpturale vorm en zijn consequente gebruik van zwart-witfotografie. Zijn werk balanceert tussen klassieke esthetiek en confronterende onderwerpen en speelt daarmee een sleutelrol in de ontwikkeling van fotografie als museaal medium.
Op TEFAF zijn verschillende typen Mapplethorpe-werken te zien die die veelzijdigheid illustreren. Bij de Duitse Galerie Thomas Schulte wordt uitsluitend werk van Mapplethorpe getoond, waaronder klassieke portretten, waarin gezichten frontaal en zonder context worden vastgelegd, met een bijna beeldhouwkundige aandacht voor licht en symmetrie. Daarnaast zijn er studies van het menselijk lichaam, waarin torso’s en ledematen worden gefotografeerd als autonome vormen, los van identiteit of narratief. Ook zijn bloemstillevens te zien, een belangrijk maar vaak onderschat onderdeel van zijn oeuvre, waarin Mapplethorpe dezelfde precisie en formele discipline toepast als in zijn portretten. Zijn hier afgebeelde foto ‘Snapdragons‘ (1979) wordt gepresenteerd bij Galerie Thomas Schulte, die in de Focus-sectie op de beurs staat.
Erwin Olaf
De invloed van deze beeldtaal is duidelijk zichtbaar in het werk van de andere kunstenaars op de stand. Erwin Olaf verwijst in series als ‘Squares’ en ‘Ladies Hats’ naar Mapplethorpes gecontroleerde composities en theatrale belichting. Hans van Manens Hasselblatt-portretten uit de jaren tachtig en negentig tonen een vergelijkbare soberheid en focus op houding en lichaam. Isaac Julien bouwt in zijn vroege fotografische werk, waaronder ‘Looking for Langston’, voort op Mapplethorpes combinatie van esthetiek en culturele lading. Met deze presentatie laat Galerie Ron Mandos zien hoe fotografie zich binnen TEFAF niet alleen historisch laat plaatsen, maar ook functioneert als brug tussen generaties, disciplines en kunstvormen. Voor de bezoeker maakt dit inzichtelijk waarom fotografie inmiddels een vaste plaats inneemt binnen de canon van de kunstgeschiedenis.
FOTOGRAFIE: Links (mobiel: boven) Robert Mapplethorpe, Snapdragons, 1979, boven (mobiel: daaronder:) Isaac Julien, Film Noir Angels, Hans Op de Beeck, Zhai-Liza (angel), Isaac Julien, Diasporic Dream-Space No 2 (Once Again Statues Never Die), Isaac Julien, Metamorphosis I (All That Changes You – Metamorphosis), | Via: Galerie Ron Mandos | Met dank aan: TEFAF, Entesta, Bureau Heidi vanDamme, Galerie Thomas Schulte
