In 1999 begon fotograaf Alessandra Sanguinetti twee nichtjes te fotograferen op het Argentijnse platteland. Belinda Stutz en Guillermina Aranciaga, toen negen en tien jaar oud, woonden op naburige boerderijen in de pampa’s bij Buenos Aires. Ze waren onafscheidelijk en brachten hun dagen door met spelletjes, verkleedpartijen en fantasieën over hun toekomst. Sanguinetti bleef hen vervolgens meer dan vijfentwintig jaar volgen. Het langdurige project leverde verschillende fotoboeken op, waaronder The Adventures of Guille and Belinda and the Enigmatic Meaning of Their Dreams uit 2010 en The Illusion of an Everlasting Summer uit 2020. Nu heeft de fotograaf ook een documentaire samengesteld uit bewegende beelden die ze gedurende die jaren maakte.
Sanguinetti werd geboren in New York, groeide op in Argentinië en studeerde antropologie voordat ze zich volledig op de fotografie richtte. Ze is verbonden aan het internationale fotografencollectief Magnum Photos. Haar werk onderzoekt vaak de verhouding tussen mensen, dieren en het landschap waarin ze leven. Voor haar fotoproject On the Sixth Day richtte ze zich op het boerenleven in Argentinië. Tijdens dat onderzoek ontmoette ze Belinda en Guillermina. In de documentaire groeien de twee meisjes op voor de camera. Hun kinderspel maakt geleidelijk plaats voor de eerste verliefdheden, verantwoordelijkheden en de verwachtingen die hun omgeving aan vrouwen stelt. Het Argentijnse platteland biedt ruimte en vrijheid, maar kent ook traditionele rolpatronen en economische beperkingen. Naarmate de jaren verstrijken, worden de verschillen tussen de dromen van de meisjes en hun volwassen bestaan duidelijker.
Sanguinetti gebruikt zowel filmbeelden als enkele van haar foto’s. De camera registreert niet alleen veranderingen in uiterlijk en gedrag, maar ook de onderlinge vertrouwdheid die gedurende de jaren ontstaat. De documentaire gaat daardoor evenzeer over de relatie tussen de vrouwen en de fotograaf als over hun levensgeschiedenis. Het project doet denken aan Boyhood (2014) van Richard Linklater, de speelfilm waarvoor dezelfde acteurs twaalf jaar lang werden gevolgd. Waar Linklater een fictief verhaal vertelde over volwassen worden, beschikte Sanguinetti niet over een vooraf vastgestelde ontwikkeling. Ze wist niet welke keuzes Belinda en Guillermina zouden maken of hoe hun levens zouden verlopen.
Opmerkelijk is dat Sanguinetti de vijfentwintig jaar aan materiaal heeft teruggebracht tot een film van ruim anderhalf uur. Ze vermijdt een uitvoerige chronologische reconstructie en concentreert zich op de veranderingen in de levens van beide vrouwen. The Illusion of an Everlasting Summer beleefde dit jaar zijn première op het filmfestival van Locarno. De documentaire laat zien hoe jeugdherinneringen, vriendschap en persoonlijke verwachtingen zich in de loop van een mensenleven ontwikkelen, terwijl sommige banden ondanks alle veranderingen blijven bestaan.
The Illusion of an Everlasting Summer draait vandaag om 12.00 uur bij The Pulse, zaal 1.






