Tradwives: Alleenrecht op het Aanrecht
Tradwives verheerlijken het klassieke huisvrouwenideaal als bevrijding. Redacteur Sophie van der Meer onderzocht het fenomeen dat vandaag de dag sterk aan populariteit wint.
De traditional wife is terug van nooit weggeweest, althans online: een vrouw die zich met volle overtuiging toelegt op het huishouden, het moederschap en haar echtgenoot. Niet uit dwang, zegt ze, maar uit keuze. Op Instagram zie je perfect gestileerde ontbijttafels, beige linnen, twee kinderen in bijpassende outfits. Lange jurken, haar in een coupe alsof ze net van de kapper komt. De geur van versgebakken taart lijkt door het scherm te dringen.
Het fenomeen tradwife is overgewaaid uit de Verenigde Staten, waar vrouwen als TikTok-icoon Estee Williams en Hannah Neeleman — influencer en eigenaar van Ballerina Farm — pleiten voor een herwaardering van traditionele vrouwelijkheid. Het beeld is vintage en hypervrouwelijk: schorten, parelkettingen en genderrollen die niet botsen, maar vloeiend in elkaar grijpen. Ook in Nederland zijn vrouwen die bewust kiezen voor een traditioneel leven. Wie zijn zij? En wat betekent dat in een samenleving die zichzelf ziet als geëmancipeerd?
Een vrouw die zich met volle overtuiging toelegt op het huishouden, het moederschap en haar echtgenoot: Niet uit dwang, maar uit keuze.
DE VRIJHEID OM HET ANDERS TE DOEN
Debi (35), moeder van vier, half-Surinaams en half-Ghanees, groeide op in Utrecht bij een alleenstaande, fulltime werkende moeder. “Dat was vanzelfsprekend, maar als kind voelde ik me vaak alleen,” zegt ze. Toen ze zelf kinderen kreeg, viel het kwartje. “Ik wil er wél zijn. Niet pas om half zes met een opwarmmaaltijd.”
Debi werkte en studeerde jarenlang, vaak met meerdere banen tegelijk. “Ik had ook een creatieve droom — een boek, een blog — maar nooit de ruimte om me daarop te storten.” Toen ze haar man leerde kennen, stelde hij voor haar financiële lasten over te nemen. “We maakten een deal: jij zorgt voor het geld, ik zorg voor het thuis.” Sindsdien runt Debi het huishouden, zorgt ze voor de kinderen en schrijft ze wanneer ze kan.
Toch wil ze het romantische beeld nuanceren. “Tradwife zijn is geen oplossing voor relatieproblemen of maatschappelijke onrust. Online zie je vaak alleen het mooie plaatje. Ik laat ook zien dat ik moe ben, of dat het schuurt. Het is geen quick fix, maar topsport.”
‘Ik ben gelukkig omdat ik niet hoef na te denken’
EEN RUK NAAR CONSERVATIEVE WAARDEN
Zeynep (29), moeder van een zoontje, werkt als content creator en verscheen in 2023 in de documentaire ‘Meiden van Traditie’ op NPO3. Toen nog alleenstaand en op zoek naar ‘het hoofd van haar gezin’, inmiddels gelukkig met een partner die volgens dezelfde normen leeft. Ze groeide op in een Turks gezin waar de man ‘de baas’ was, met een zelfstandige moeder die zowel werkte als het huishouden deed. “Ik zag die rolverdeling niet goed gaan. Als kind besloot ik al: dit wil ik later niet.”
Sociaalwetenschapper Linda Duits, gespecialiseerd in gender en populaire cultuur en verbonden aan de Universiteit Utrecht, ziet een bredere tendens. “We zien een ruk naar conservatievere waarden, een terugslag tegen feminisme. Dat gebeurde ook na de Tweede Wereldoorlog en na de tweede feministische golf. De gedachte is: feminisme was goed, maar is doorgeslagen. Bij tradwives zie je nu de ondertoon dat feminisme niet voor iedereen werkt.”
Zeynep noemt zichzelf “een zware feminist”, maar bedoelt daar iets anders mee. “Ik kies voor het welzijn van de vrouw. En ervoor dat zij het altijd beter heeft.” Over gelijkheid zegt ze: “Welke gelijkheid dan? Dat ik ook veertig uur mag werken? Nou, dankjewel.” Duits: “Feminisme betekent voor iedereen iets anders. Er is geen definitiepolitie die bepaalt wat wel en niet klopt.”
Zeyneps nieuwe relatie biedt overzicht. “Ik ben gelukkig omdat ik niet hoef na te denken.” Voor haar geen jachtige balans tussen carrière en kinderen. “Ik zorg dat er eten is, dat zijn kleren schoon en gestreken zijn. En ik hoef me geen zorgen te maken over rekeningen of een lege tank. We doen alles voor elkaar.”
Ze gelooft in biologische verschillen. “Mannen kunnen meer aan. Vrouwen zijn emotioneler, hebben hun cyclus, hebben meer slaap nodig. De rollen omdraaien werkt niet; ik kan hem toch niet vragen om een kind te baren?”
“Vrouwen worden geminimaliseerd door een cultuur die hun waarde meet aan uiterlijk, prestatie of seksuele beschikbaarheid.”
ORDE, GEEN ONDERDRUKKING
Voor Dajana (29), van Armeense komaf en christelijk, is de keuze religieus gemotiveerd. Ze runt met haar man een trouwfotografiebedrijf, grotendeels vanuit huis. Haar dagen bestaan uit zorg, huishouding en gebed. “De Bijbel beschrijft de vrouw als ezer: helper. Dat is hetzelfde woord dat voor God wordt gebruikt. Het betekent: krachtig, ondersteunend, onmisbaar. Mijn rol is niet minder, maar complementair aan die van mijn man.”
Volgens haar zijn vrouwen in de moderne samenleving vrij, maar onbeschermd. “Ze worden geminimaliseerd door een cultuur die hun waarde meet aan uiterlijk, prestatie of seksuele beschikbaarheid.” Duits erkent dat religie voor sommige vrouwen betekenisvol is, maar waarschuwt: “Zodra religie of biologie als norm wordt ingezet, raken we aan grotere machtsstructuren. Dat is iets anders dan: dit past bij mij.”
SPIEGEL EN SCHADUW
Veel mensen beroepen zich op ‘eigen keuze’, of het nu gaat om een hoofddoek, een sexy outfit of leven als tradwife. Maar hoe vrij is die keuze in een samenleving vol sociale en culturele invloeden? “Autonomie wordt vaak als onaantastbaar gepresenteerd,” zegt Duits. “Maar iedereen wordt beïnvloed door ouders, partners, religie en samenleving. Zolang vrouwen zelf kiezen, is er ruimte. Maar zodra die keuzes normstellend worden of vrijheden van anderen onder druk zetten, ontstaat frictie.”
Een misvatting is dat tradwives per definitie niet werken. Veel vrouwen monetiseren hun gezinsleven via sociale media. “Als je influencer bent met deals, ben je een werkende vrouw,” zegt Duits. “Dan ben je geen huismoeder. Dat is een contradictio in terminis.”
Voor Debi, Dajana en Zeynep werkt dit leven. Niet als nostalgisch model, maar als bewuste keuze voor overzicht, zorg en verbondenheid. Of je het ermee eens bent of niet: de tradwife dwingt tot kijken. Naar vrijheid. Naar verwachtingen. En naar de stille normen in ons eigen leven, die misschien minder neutraal of progressief zijn dan we denken.
