Bij Anna Lackner staat juist de botsing tussen uiterlijk vertoon en menselijke kwetsbaarheid centraal. Geïnspireerd door het werk van fotograaf Juergen Teller onderzoekt ze wat er gebeurt wanneer glamour begint te scheuren. In haar collectie raken luxe en verval met elkaar verweven. Silhouetten lijken hun perfectie langzaam te verliezen, waardoor ruimte ontstaat voor emotie en menselijkheid. “Ik wil dat mensen schoonheid ontdekken in chaos”, zegt ze.
Waar Lackner de glamour ontmantelt, omarmt Lars Mertens haar juist. Zijn werk ademt kleur, energie en theatrale elegantie. Geïnspireerd door fotograaf en decorontwerper Cecil Beaton creëert hij een universum waarin fantasie en mode samenvallen. Zijn ontwerpen bewegen intuïtief tussen tailoring en experiment, zonder zich te laten beperken door vaste regels. Het doel is helder: kleding moet vreugde oproepen.
Een meer verstilde benadering vinden we bij Tristan Stieners. Zijn collectie onderzoekt hoe tijd onze kijk op schoonheid beïnvloedt. Via collages brengt hij verschillende periodes samen in één silhouet. Het resultaat oogt zacht, romantisch en bijna vluchtig, alsof de kleding zich ergens bevindt tussen herinnering en werkelijkheid.
